Zdjęcie zostało wykonane w 2016 r. nad placem budowy drogi ekspresowej S7, przez samolot bezzałogowy NRP Albatros produkcji naszej firmy, na zlecenie fotogrametryczne od firmy Skanska.

Technologia systemów bezzałogowych wraz z metodą lotniczej fotogrametrii niskopułapowej znacząco ułatwiają obserwację zmian zachodzących w terenie lub infrastrukturze podczas inwestycji. Zarazem sam sprzęt i metoda nie byłyby aż tak użyteczne bez odpowiedniego szkolenia i oprogramowania.

Proces pozyskiwania informacji przestrzennych

1. Planowanie lotu i zbieranie danych

Do pierwszej grupy oprogramowania należą rozwiązania umożliwiające planowanie i wykonanie lotu np. Mission Planner, dostępny na licencji open source czy też bardziej profesjonalny i uniwersalny UgCS, wreszcie dedykowane aplikacje dla poszczególnych modeli dronów.

2. Przetwarzanie danych

Po drugie, konieczne jest oprogramowanie umożliwiające łączenie zdjęć pozyskanych podczas lotu w gotowe produkty takie jak ortofotomapy, czy numeryczne modele pokrycia terenu. Przykładami tego typu oprogramowania są Pix4Dmapper i Agisoft Metashape (wcześniej znany jako PhotoScan). Dają one dobrą kontrolę nad parametrami i jakością opracowania, w przeciwieństwie do większości nowych rozwiązań automatycznych takich jak DroneDeploy, które z kolei umożliwiają nawet wstępne złożenie prostej mapy w locie przy użyciu niektórych modeli dronów.

3. Prezentacja i analiza danych

Po trzecie, niezbędne są aplikacje umożliwiające obejrzenie i analizę wyników przez użytkownika końcowego. Przykładem takiego oprogramowania jest WeMapo – polski produkt w postaci aplikacji chmurowej dostępnej w modelu SaaS, dedykowany dla operatorów dronów. WeMapo umożliwia wygodną archiwizację, udostępnianie wybranym osobom, wyszukiwanie, szybką prezentację i analizę danych przestrzennych bez konieczności instalacji jakiegokolwiek dodatkowego oprogramowania oprócz standardowej przeglądarki internetowej w komputerze stacjonarnym, tablecie czy smartphonie. WeMapo do bardzo dobra alternatywa dla DroneDeploy pod względem udostępniania, przeglądania, prezentowania i analizowania fotomap.

Z naszego doświadczenia w zależności od sytuacji stosuje się różne metody porównania zmian w terenie. Poniżej przytaczamy przykłady.

Metoda manualna na podstawie ortofotomap – najprostsza metoda, ale często wystarczająca, polegająca na wizualnym przejrzeniu ortofotomap przez analityka. Efektywnie można tego dokonać poprzez nakładanie warstw i odpowiednio zmianę przezierności z użyciem dedykowanego suwaka w aplikacji. Ta metoda umożliwia wygodne zaobserwowanie zmian przede wszystkim o charakterze powierzchniowym, co pozwala również na dokonywanie stosownych, ręcznych pomiarów z użyciem wbudowanych narzędzi.

Metoda półautomatyczna na podstawie numerycznych modeli terenu – mapa 2D w skali hipsometrycznej powstała wyniku „działania odejmowania” jednego modelu od drugiego, najefektywniejsze podejście do orientacyjnej prezentacji zmian objętościowych.

MAPA HIPSOMETRYCZNA ZBIORNIKA NA PODSTAWIE OPRACOWAŃ FOTOGRAMETRYCZNYCH Z UŻYCIEM BEZZAŁOGOWEGO STATKU POWIETRZNEGO, ŹRÓDŁO: LOMEA ŁUKASZ OLENDER

Metoda automatyczna oparta na sztucznej inteligencji – metoda rozwojowa wykorzystująca algorytmy analizy obrazu, szczególnie interesująca pod kątem analizy powierzchni wielkoobszarowych i długich odcinków infrastruktury.

ANALIZA SIECI ELEKTROENERGETYCZNEJ NA PODSTAWIE DANYCH Z DRONA, ANALIZA: FIRMA SEER

Metoda manualna z użyciem aplikacji wirtualnej rzeczywistości – metoda rozwojowa wykorzystująca naturalne zdolności orientacji człowieka w przestrzeni.

PREZENTACJA NASZEJ APLIKACJI VR PODCZAS TARGÓW INTERGEO 2017

Fragment tego artykułu znalazł się w raporcie “Rynek dronów w Polsce. Jutrzenka. Edycja 2018”, który ukaże się drukiem na początku czerwca oraz na stronie 5zywiolow.pl.

Masz pytania / spostrzeżenia?

Napisz do nas przez poniższy formularz kontaktowy, a odpowiemy w ciągu 1 dnia roboczego. Otrzymasz kopię wysłanej wiadomości: